18 julio, 2010

Noches de verano

"Me encanta salir en verano"

Y es que la surrealidad aflora más fácilmente: mientras
unos acampan quentemente, otras se dedican horas a hablar de emparejar (cintas de audio nocturnas incluidas).

Puedes emborracharte con tu tía, pasar de unas cañas a los tequilas y sacar tu cámara de fotos para hacer un book, que nadie te mirará raro. Es más, descubrirás hermanos con más pluma que un gallinero, serás una fotógrafa BBC pasando por bluetooth tu trabajo, charlarás con Kevin Spacey (para luego sufrir su acoso y derribo hasta que te pongas tajante), te bajarán en volandas de las tarimas, tendrás momentos bipolares "ahora me muero de hambre-ahora no", harás campañas antitabáquicas con una perfecta pronunciación del castellano, acabarás la noche con un ingeniero de caminos un poco ido de la olla (o con un divorciado majísimo, nunca se sabe), te invitarán a balnearios (perdona??????????) y puede que a la mañana siguiente digas la típica frase de... nunca máis; pero, sin duda, lo mejor de las noches de verano (aparte de la compañía) es la conexión mística con el DJ que te regala el momentazo de la noche: Carmensita!!!!

13 junio, 2010

24 vestidos


O vestidos-camiseta o camisetas que uso de vestidos... eche o mesmo. Pero sí, el número es correcto, exactamente veinticuatro (si es que no me he dejado alguno abandonado en un rincón). Muchos de ellos, más de la mitad incluso, no han llegado a las famosas y olvidadas mil pesetas, pero.... ¿y qué? ¿Para qué? El consumismo puro y duro metido en un armario.

Alguien dijo una vez que no es pobre quien menos tiene, sino quien más desea, pero... ¿por qué deseamos? ¿Qué mecanismo es el que hace que miremos con ojos de deseo ciertas cosas? ¿Qué es lo que esperamos obtener realmente con esos deseos? ¿Qué vacío queremos llenar?

La madera de mi armario tiembla ante la llegada de una nueva época de descuentos, saldos y rebajas, mientras yo intento averiguar qué carallo tengo metido en la cabeza, qué fuerza irrefrenable hace que sucumba a los placeres capital-consumistas y qué es lo que realmente quiero llenar, a parte de mi armario.

12 junio, 2010

Martuskeira Knightley

La chica que creía que su madre era un pato y que aun con los labios rojos sigue estando guapísima (y que insiste en "hacerme rabiar" pintándose las uñas). La que exprime el tiempo y luego acaba llegando tarde, pero que pasa noches románticas contigo (cena y cine incluídos) y te deja en casa sana y salva a horas intempestivas.

Por todas las que eres, las que has sido y las que serás... Por eso, y por poder verlo y vivirlo.

FELIZ CUMPLEAÑOS CARIÑO!!

08 junio, 2010

21 días...

Me llamo María Fernández y voy a hablaros de lo que se cuece dentro de una gran empresa de prestigio nacional, y como no es lo mismo contarlo que vivirlo....

...pasaré 21 días trabajando en El Corte Inglés.

07 junio, 2010

BROCOPIZZICAS FELICITACIONES!!!

Y a mí quién me iba a decir que el exhibicionista parisino con gayumbos de hojas cannabinaceas iba a hacer unos coulants orgásmicos, a sucumbir a las tonterías merytiles peticionadoras de flip-flops, a compartir viajes con conversaciones de besugo rumbo sevilla para no morir en el intento y así un largo etcétera.

¿Y lo que nos hemos reído? ¿Y lo bien que nos lo hemos pasado? Y a veces, incluso sin drojas en el colacao.

Por eso y más..... HAPPY BIRTHDAY TO YOU!!!

17 mayo, 2010

17 de maio

Día da nosa lingua, das raíces, da cultura... E todo iso o levamos dentro de nós, os nosos corazóns atópanse cheos de pequenos anacos da nosa terra.


Hoxe máis ca nunca... GALIZA CALIDADE!!!

10 mayo, 2010

Do you like coke?

No hay nada mejor que beber agua y para muestra un botón:

Are you pouring on the pounds?


TRADUCCIÓN SIMULTÁNEA: bebiendo un refresco azucarado al día produces 4.5 kilos de grasa en un año.


04 mayo, 2010

My dear

Innumerables son los momentos que has pasado a mi lado endulzandome el día, apoyándome en las tediosas sesiones de estudio, disfrutando de una película, haciéndome más llevaderos esos días en que odio ser mujer, aguantando mis bajones, pero sobretodo, días normales y corrientes, como podría ser este.

Y es que (aun a riesgo de discrepar con la magnífica Marilyn) el mejor amigo de la mujer es el chocolate.

23 abril, 2010

♪♫ LA RUBIA MÁS GRANDE DE TODOS LOS TIEMPOS!!! ♪♫

"Pic, pic, pic" - y así el pollito rompía su cascarón para ver la luz y con ella, el mundo entero.

Todavía recuerdo ese día en la playa, las dos solas, mientras el resto se iba en pedaleta por ahí a hacer el bobo. Nosotras nos quedamos en las toallas y empezamos a hablar y hablar y hablar... y lo recuerdo con cariño porque ahí estrechamos lazos, aun cuando nos conociamos de antes y llevabamos un tiempo juntas.

Los kilómetros no me han dejado darte todos los besos y abrazos de estos últimos cumpleaños, pero siempre he estado ahí, en un rinconcito, compartiéndolos contigo (y seguiré).

"Pío, pío" - el pollito ya contaba 24 días y girando su cabecita, notó el viento (cargado de besos) del sureste.

18 abril, 2010

Maravilloso


13 abril, 2010

Arsénico por compasión

...o alguna de estas.

06 abril, 2010

SURREALISMO by El Corte Inglés


A nadie le extrañaría ver a un chico y una chica conversar sobre aficiones, religión, la importancia de tener Fe, prejuicios, valores morales, bondad, complejos... e incluso intercambiar unas palabras en otro idioma.

Tampoco sería descabellado que el chico (torpemente) intentara invitar a la chica a tomar algo, a un cumpleaños o incluso al cine a ver alguna película. Es más, no nos sorprendería para nada que él acabase por decidirse y decir el temido "me gustas".

Todo esto podría ser perfectamente normal si no nos encontraramos en la sección de discos y libros de El Corte Inglés, en un stand donde pone Andalucía ¡disfrútala!, con cupones de rasca y gana de por medio y gente pululando alrededor (y como no, con el Sticky & Sweet Tour de Madonna en un pedazo pantallón).

¿Surrealista? Pregunten a Dalí por favor.


02 abril, 2010

Mery begins


24 años y unas cuantas horas atrás, mi madre es
taba pariendo un bichito peludito y mimosín de más de 3 kg. (no, no era un osito amoroso, ni un ewok, ni nada parecido).

El bichito creció y creció (no mucho, todo hay que decirlo) y tal día como hoy decidió abrir su pequeña ventanita al mundo y repartir por el universo cibernético pequeños cachitos de sí misma.

A partir de aquí comienza un nuevo mundo, la pregunta es... durará?